عنوان
مقايسه ي تاثير ليدوكائين 2% در بي حسي جهت بخيه كردن زخم در افراد مصرف كننده مزمن اپيوم با افراد غيرمصرف كننده در بيمارستان پورسينا در سال 1398
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه: امروزه ليدوكائين شايع¬ترين محلول مورد استفاده در بي¬حسي موضعي به خصوص در ايران است، ليدوكائين دارويي با اثرات انالژزيك قوي با شروع اثر سريع مي¬باشد و از طرف ديگر در سال¬هاي اخير سوء مصرف مواد مخدر و مسأله اعتياد پا از مرزهاي بهداشتي و درماني فراتر نهاده و به يك معضل اجتماعي– درماني تبديل شده است. اين مطالعه با هدف مقايسه ي تاثير ليدوكائين در بي¬حسي جهت بخيه كردن زخم در افراد مصرف¬كننده مزمن اپيوم با افراد غيرمصرف¬كننده در بيمارستان پورسينا در سال 1398 طراحي و انجام شد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي تحليلي، بيماران مراجعه¬كننده به بخش اورژانس بيمارستان پورسيناي شهر رشت كه نيازمند ترميم زخم مي¬باشند وارد مطالعه شدند، اطلاعات مربوط به مصرف و عدم مصرف اوپيوم در بيماران شناسايي شده و بر اين اساس به عنوان يك متغير در مدل رگرسيوني وارد شدند. در بيمارستان پورسينا پارگي¬هاي زخم بيماران در اتاق عمل اورژانس توسط متخصصين طب اورژانس مورد سوچور قرار گرفتند. در اين مطالعه بيماران از نظر سن و جنس مورد همسان¬سازي قرار گرفتند. نمونه¬گيري به شيوه غيراحتمالي در دسترس انجام شد. سپس بيماران در دو گروه 65 نفره (65 نفر مصرف¬كننده مواد و 65 نفر غيرمصرف¬كننده)، پس از تزريق 5 ميلي گرم به ازاي هر يك كيلوگرم ليدوكائين از نظر شدت درد با استفاده¬ي معيار بين¬المللي VAS) visual analogue scale) درد مورد مقايسه قرار گرفتند. اگر بيماري همچنان ابراز درد مي¬كرد حداكثر تا 30 ميلي¬گرم به ازاي هر يك كيلوگرم اپيوييد مي¬توانستيم تزريق كنيم.
نتايج: ميانگين سني بيماران غيرمصرف¬كننده و مصرف¬كننده اپيوم به ترتيب 13/16±83/41 و 49/13±92/37 سال به دست آمد. درمطالعه حاضر اختلاف آماري معني¬داري بين شدت درد براساس مقياس VAS در دو گروه افراد مصرف¬كننده اپيوم در مقايسه با افراد غيرمصرف¬كننده مشاهده شد به طوري¬كه 2/89 درصد از بيماران غيرمصرف¬كننده و 7/27 درصد از بيماران مصرف¬كننده دردي را تجربه نكردند در حالي¬كه 8/10 درصد از بيماران غيرمصرف¬كننده و 2/66 درصد از بيماران مصرف¬كننده از درد خفيفي شكايت كردند با استفاده از آزمون Chi_Square مشخص گرديد كه ارتباط آماري معني¬داري بين وجود درد براساس مقياس VAS به تفكيك طول مدت مصرف مواد مخدر و نوع مواد مخدر در افراد مصرف¬كننده اپيوم مشاهده نشد (56/0=P) (06/0=P). نتيجه¬گيري: به طور كلي تسكين درد بعد از عمل جراحي در بيماران معتاد در مقايسه با بيماران غيرمعتاد اغلب چالش¬برانگيزتر است و بيماران معتاد اغلب از درمان نامناسب درد پس از عمل جراحي رنج مي¬برند لذا با توجه به نتايج حاصل در اين پژوهش مي¬توان نتيجه گرفت كه معتادان معمولاً آستانه درد كمتري نسبت به اقراد عادي دارند و بايد به مقوله تسكين درد بيماران معتاد به خصوص دردهاي حاد مانند درد پس از بخيه زدن توجه ويژه¬اي شود.
شماره ركورد
167095
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان