دو روش رهاسازي تخم بالتوري سبز (.Chrysoperla Carnea (Steph براي كنترل شته سبز جاليز Aphis gossypii Glover

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده كشاورزي

كارشناسي ارشد

بالتوريها از حشرات شكارگري هستند كه در برنامه هاي مبارزه بيولوژيك به ميزان زيادي مورد استفاده قرار گرفته اند. در اين ميان بالتوري سبز Chrysoperla carnea )Steph.()Neuroptera:Chrysopidae(بيشترين توجه را به عنوان يك عامل مبارزه بيولوژيك اميدبخش در رهاسازي عليه آفات در گلخانه و مزرعه ، به خود جلب نموده است . در تحقيق حاضر دو روش رهاسازي تخم بالتوري، 1- پاشيدن تخم به صورت مخلوط با خاك اره نرم به عنوان ماده حامل تحم و 2- استفاده از كرايزويگ ( كيسه هاي توري مخصوص ) مقايسه شدند. آزمايش ها در آزمايشگاه و گلخانه انجام شد. با تعيين بهترين تعداد تخم يعني 50 عدد در هر كيسه معلوم شد كه در شرايط آزمايشگاهي از 7/1+3/94 درصد تخم هاي تفريخ شده ، 93 درصد لاروها از كيسه خارج شدند كه اين بيشترين ميزان خروج لارو از كيسه بود. در روش رهاسازي تخم مخلوط با خاك اره طي مراحل مخلوط كردن تخم با خاك اره 24 درصد تلفات تخم مشاهده گرديد. آزمايش هاي گلخانه اي روي گياه خيار L.()Cucumis sativumو شته سبز جاليز Aphis gossypii Glover، درون قفس هاي توري انجام شد. آزمايش ها براي مقايسه نسبت هاي مختلف رهاسازي تخم بالتوري با روش كرايزوينگ در بهار و پائيز در 7 تيمار و 3 تكرار و در قالب آزمايش تجزيه مركب با طرح پايه بلوك كامل تصادفي انجام شد. دو نسبت 1:1 و 5:1 ( شكار: شكارگر) در پائيز داراي اثر يكسان و در بهار داراي اختلاف معني دار در سطح 1,بودند. اين اختلاف احتمالا" ناشي ازاختلاف دما بود. اثر متقابل نسبت رهاسازي و فصل نشان داد اين دو نسبت در دو فصل بدون اختلاف معني دار بودند. مقايسه دو نسبت 1:1 و 5:1 با دو روش رهاسازي در قالب آزمايش فاكتوريل با طرح پايه بلوك كامل تصادفي انجام شد. نتايج نشان داد كه نسبت 1:1 در دو روش با نسبت 5:1 در روش خاك اره بدون اختلاف معني دار بودند. اثر يكسان نسبت 5:1 خاك اره و 1:1 هر دو روش احتمالا مربوط به اثر خاك اره بر رشد جمعيت شته بود..

12609

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

بيژن حاتمي