تحليل مكاني مراكز امدادي در سوانح جاده اي (محورهاي تهران- فيروزكوه، تهران- هراز و تهران- ورامين)

كارشناسي حرفه اي ارشد سيستم هاي اطلاعات مديريت سوانح

كارشناسي ارشد

مقدمه: يكي از مسائل قابل تأمل در مديريت سوانح، مسئله حوادث و سوانح جاده اي مي باشد كه از موارد مهم آن شاخص هاي انتخاب محل استقرار مراكز امدادي در جاده مي باشد. در كشور ما به سبب تعدد و تفكيك مسئوليت ها در سوانح جاده اي، سازمانهاي زيادي به عنوان پاسخگو به چنين سوانحي داراي وظيفه قانوني هستند كه از جمله آنها جمعيت هلال احمر ، اورژانس، راهداري، پليس راه مي باشند. تحليل مكاني مراكز امدادي در طول جاده، باتوجه به ويژگيهاي اجتماعي، اقتصادي و جغرافيايي، فاكتور مهمي در كاهش آسيب پذيري در برخورد با سوانح جاده اي بشمار مي رود. تحقيق حاضر سعي دارد تا به اين سوال پاسخ دهد كه آيا مكان استقرار مراكز امدادي براساس شاخص هاي متناسب صورت پذيرفته است يا خير؟ روش: نوع پژوهش حاضر كاربردي است و روش مطالعه پژوهش نيز اسنادي، تحليلي، پيمايشي است. ابزار گردآوري داده‌ها در اين پژوهش، استفاده از منابع كتابخانه‌اي، آماري، اينترنتي و نقشه‌ها است كه به شيوه تركيبي با استفاده از مدل‌هاي كاربردي مورد مطالعه قرار گرفته است. براي شناسايي شاخصهاي تعيين مكان مناسب براي مراكز امدادي از مطالعه پژوهش هاي قبلي و از روش سلسله مراتبي AHP استفاده شده است. ميزان اهميت شاخص ها و معيارها با نظرسنجي از صاحبنظران و كارشناسان حوزه امدادي و در قالب پرسشنامه بدست آمده است و در نهايت وزن‌هاي به دست آمده در GIS با يكديگر تلفيق شده و نقشۀ اولويت مراكز امدادي پيشنهاد گرديده است

115686

مركز آموزش علمي-كاربردي هلال احمر استان تهران

دانشگاه جامع علمی کاربردی

پروين شفيعي مقدم و عليرضا پورافضل

زهرا ملا محمد عليان مهريزي