عنوان
كاربرد سرباره در بتن به منظور خواص الكتروشيميايي آرماتور در آن و مقاومت فشاري بتن
نويسنده اصلي
سلطاني رناني ، بنفشه
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده مهندسي شيمي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد ( مهندسي شيمي )
چكيده
امروزه بتن مسلح بدليل مقاومت فشاري بالاي بتن و استحكام كششي زياد فولاد به عنوان يكي از مهمترين مصالح ساختماني به طور وسيعي در سازه ها مورد استفاده قرار مي گيرد. كوشش در جهت افزايش اين خواص بتن و همچنين افزايش دوام آن به يكي از تحقيقات مستمر سالهاي اخير تبديل شده است . سازه هاي بتني كه با توجه به شرايط محيطي تهيه شوند، عمر مفيدي بين پنجاه تا صد سال دارند ولي در صورتيكه مناسب شرايط محيطي عمل آوري نشوند و يا در معرض يونهاي مخرب قرار گيرند، دوام و استحكام كمي دارند و حتي عمر اين سازه ها به يكسال كاهش مي يابد. از زيانبارترين اثرات محيطهاي مهاجم اطراف بتن ، خوردگي آرماتورهاي داخل بتن مي باشد. يكي از روشهاي جلوگيري از خوردگي آرماتورها تغيير ماهيت شيميايي و فيزيكي بتن در اطراف آرماتور مي باشد كه با استفاده از مواد افزودني سعي در كاهش نفوذپذيري بتن نسبت به يونهاي مخرب است . در اين پروژه از سرباره ذوب آهن اصفهان به عنوان يك ماده افزودني در ساخت بتن استفاده شده است و براين اساس ميزان خوردگي آرماتورها و همچنين مقاومت فشاري بتن در نسبت هاي مختلف سرباره اضافه شده يا جايگزين شده به جاي سيمان مورد بررسي قرار گرفته شده است . محيطهاي آسيب رسان به بتن اغلب محيطهاي حاوي يونهاي كلر و سولفات مي باشند. يونهاي كلر باعث خوردگي شديد آرماتورها مي شوند و يونهاي سولفات با نفوذ به پيكره بتن و تركيب با آن با توليد محصولات حجيم باعث تركيدن و پكيدگي بتن مي شوند. با توجه به اينكه اين يونها از مخرب ترين عوامل بتن مي باشند. بنابراين اثر كاربرد سرباره در نمونه هاي بتني در محيطهاي مختلف كلروري و سولفاتي بررسي شد. با توجه به نتايجي كه تا كنون بدست آمده مشخص گرديد كه افزودن سرباره به بتن در محيطهاي حاوي كلر و يا سولفات در كاهش خوردگي حفره اي مي تواند بسيار موثر باشد ولي تغيير زيادي در سرعت خوردگي آرماتورها ايجاد نمي كند..
شماره ركورد
10838
دانشكده
مهندسي شيمي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد راهنما
چنگيز دهقانيان